كه از منابع ديگر به دست آمد ، مرحوم آيت اللّه شهيد سيد محمد باقر صدر و همشيرهء مكرمهء مظلومهء او - كه از معلمين دانش و اخلاق و مفاخر علم و ادب بود - به دست رژيم منحط بعث عراق با وضع دلخراشى به درجهء رفيعهء شهادت رسيده‌اند . شهادت ارثى است كه امثال اين شخصيتهاى عزيز از مواليان خود برده‌اند و جنايت و ستمكارى نيز ارثى است كه امثال اين جنايتكاران تاريخ از اسلاف ستم پيشهء خود مىبرند . شهادت اين بزرگواران كه عمرى را به مجاهدت در راه اهداف اسلام گذرانده‌اند به دست اشخاص جنايتكارى كه عمرى به خونخوارى و ستم‌پيشگى گذرانده‌اند ، عجيب نيست . عجيب آن است كه مجاهدان راه حق در بستر بميرند و ستمگران جنايت‌پيشه ، دست خبيث خود را به خون آنها آغشته نكنند . عجيب نيست كه مرحوم صدر و همشيرهء مظلومه‌اش به شهادت نائل شدند ، عجيب آن است كه ملتهاى اسلامى و خصوصا ملت شريف عراق و عشاير دجله و فرات و جوانان غيور دانشگاهها و ساير جوانان عزيز عراق از كنار اين مصيبت بزرگ ، كه به اسلام و اهل بيت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - وارد مىشود ، بىتفاوت بگذرند و به حزب ملعون بعث فرصت دهند كه مفاخر آنان را يكى پس از ديگرى مظلومانه شهيد كنند . و عجيب‌تر آنكه ارتش عراق و ساير قواى انتظامى آلت دست اين جنايتكاران واقع شوند و در هدم اسلام و قرآن كريم با آن كمك كنند . من از ردهء بالاى قواى انتظامى عراق مأيوس هستم ، لكن از افسران و درجه‌داران و سربازان مأيوس نيستم و از آنان چشمداشت آن دارم كه يا دلاورانه قيام كنند و اساس ستمكارى را برچينند ، همان‌سان كه در ايران واقع شد ، و يا از پادگانها و سربازخانه‌ها فرار كنند و ننگ ستمكارى حزب بعث را تحمل نكنند . من از كارگران و كارمندان دولت غاصب بعث مأيوس نيستم و اميدوارم كه با ملت عراق دست‌به‌دست هم دهند و اين لكهء ننگ را از كشور عراق بزدايند . من اميدوارم كه خداوند متعال بساط ستمگرى اين جنايتكاران را